Posle četvorogodišnjeg rata, najvećeg dotad u istoriji, 11. novembra 1918. u 11 sati potpisano je primirje.
Kao Centralne sile borile su se Nemačka i Austrougarska, a na drugoj strani, sile Antante – Rusija, Francuska i Velika Britanija. Primirje je potpisano na teritoriji današnje Francuske na liniji ratovanja, u posebnom vagonu francuskog maršala Ferdinanda Foša u šumi u blizini gradića Kompjenj. Ovim je dogovoreno primirje na zapadnom frontu, a srpska vojska je učestvovala na južnom frontu i tu je postigla najveći prodor koji je jedna od sila saveznica postigla – proboj Solunskog fronta.
Simbol državnog praznika, koji se u je cvet Natalijina ramonda – takozvana biljka feniks – u znak sećanja na stradanja koja je Srbija podnela, a zatim se ponovo uspostavila kao država. Srbija je najduže učestvovala u tom ratu i u odnosu na broj stanovnika podnela je najveće žrtve – i civilne i vojne.
Simbolika Natalijine ramonde je višestruka, kako zbog staništa, tako i zbog imena. Uglavnom raste na istoku Srbije, ali i na planini Nidže, čiji je najviši vrh Kajmakčalan, poprište slavne bitke u Prvom svetskom ratu.
Druga simbolika leži u činjenici da je ovo biljka feniks – kao što je srpska vojska, posle svih stradanja i gubitaka koje je podnela, izašla iz rata kao pobednica.